Χρόνια κλεισμένος στο χώρο του ο Κραππ σε διαρκή πόλεμο με το χρόνο.
Με τι να μετρήσει τον χρόνο της ζωής του, των βιωμάτων , των αναμνήσεων του. Τα κοινά ρολόγια μένουν σιωπηλά γύρω του. Σαν φοβισμένο ζώο μέσα στη φωλιά του ψάχνει και ακούει ξανά και ξανά τις μαγνητοταινίες της ζωής του προσπαθώντας να την ξεδιαλύνει. Θυμάται και μαγνητοφωνεί ξανά και ξανά τη ζωή του σε μια προσπάθεια να την «παγώσει» να την εξουσιάσει μια για πάντα. Το μόνο που καταφέρνει είναι να μπερδεύει εικόνες, αναμνήσεις και μαγνητοταινίες έτσι που στο τέλος η ζωή του να είναι μια επινόηση. Δεν ξέρουμε τελικά αν η γυναίκα που αγάπησε, ο ρομαντικός περίπατο στο ποτάμι, το νερό που κυλάει κάτω από τη βάρκα, έχουν πράγματι συμβεί η τα έχει επινοήσει.
Ο Κραππ προσπαθεί ξάνα και ξανά για ..αποτύχει καλύτερα